Dużym sukcesem zakończyła się dla piłkarzy Podbeskidzia historyczna jesień w ekstraklasie. Mało kto spodziewał się, iż absolutni debiutanci na piłkarskich salonach w Polsce zaskoczą tak pozytywnie – czytamy na łamach portalu sportowefakty.pl. Okazuje się, iż 23 punkty po 17. kolejkach ligowych, uzbierane przez zespół trenera Roberta Kasperczyka, w poprzedniej dekadzie zawsze dawały drużynom pewne utrzymanie.

Charakterni Górale przez niemal całą rundę jesienną trzymali równy poziom – czasem zaskakiwali, czasem zawodzili, jednak krok po kroku „ciułali” kolejne punkciki, które dopisywali do swego dorobku. I tak uzbierali 23 punkty po siedemnastu rozegranych spotkaniach (w tym dwóch już z rundy rewanżowej). Taka zdobycz po 17. kolejkach ligowych, uzbierana przez zespół trenera Roberta Kasperczyka, w poprzedniej dekadzie zawsze dawała drużynom pewne utrzymanie w ekstraklasie.

Portal sportowefakty.pl szczegółowo przyjrzał się jesiennemu i wiosennemu dorobkowi Podbeskidzia odkąd zespół występuje regularnie co najmniej na szczeblu I ligi. Pierwszym rokiem bielszczan na zapleczu ekstraklasy był sezon 2002/2003. Wówczas drużyna zajęła 12. miejsce w stawce osiemnastu drużyn, zbierając 42 punkty. Na ten dorobek złożyły się 22 „oczka” z rundy jesiennej, o dwa więcej niż to, co zespół zdobył wiosną. W kolejnych trzech sezonach można było zaobserwować prawidłowość, iż Podbeskidzie lepiej grało wiosną, za każdym razem osiągając lepsze rezultaty punktowe (sezon 2003/2004: 7. miejsce na 16 drużyn, w sumie 40 punktów: jesień - 17, wiosna - 23; sezon 2004/2005: 5. miejsce na 18 drużyn, w sumie 58 punktów: jesień - 26, wiosna - 32; sezon 2005/2006: 13. miejsce na 18 drużyn, w sumie 41 punktów: jesień - 16, wiosna - 25).

W kolejnych trzech sezonach nastąpiła odwrotna prawidłowość – Górale większość punktów zdobywali jesienią. Tak było w sezonach 2006/2007 (12. miejsce na 18 drużyn, w sumie 39 punktów: jesień - 21, wiosna - 18), 2007/2008 (6. miejsce na 18 drużyn, w sumie 58 punktów: jesień - 31, wiosna - 27) oraz 2008/2009 (4. miejsce na osiemnaście drużyn, w sumie 59 punktów: jesień - 36, wiosna – 23).

W sezonie 2009/2010 tendencja znów odwróciła się na rzecz efektywniejszej gry Podbeskidzia w rundzie rewanżowej. I choć był to słaby sezon w wykonaniu drużyny, która broniła się przed spadkiem do II ligi, właśnie te 25 punktów wiosną w porównaniu do 19 jesienią pozwoliło bielszczanom utrzymać się na zapleczu ekstraklasy (12. miejsce na 18 drużyn, w sumie 44 punkty). Wówczas wiosną po raz pierwszy Podbeskidzie prowadził obecny trener Robert Kasperczyk.

Ubiegłoroczny sezon, tak szczęśliwy dla Podbeskidzia, które wywalczyło historyczny awans do ekstraklasy, pokazał jednak, iż fundamentem sukcesu drużyny w rozgrywkach jest dobrze przepracowana jesień. 39 punktów, jakie Górale uzbierali w pierwszej rundzie pozwoliło im realnie patrzeć na sukces na koniec sezonu. Do rundy wiosennej bielszczanie przystępowali w komfortowej sytuacji i wystarczyło im utrzymać miejsce dające awans. Tegoż dokonali inkasując 30 punktów na wiosnę. W sumie zdobyli 69 „oczek” co dało im drugie, premiowane awansem miejsce w tabeli I ligi.

23 punkty, jakie Górale zgromadzili po rundzie jesiennej z dwoma kolejkami rundy wiosennej daje im dziewięć punktów przewagi nad strefą spadkową. To dużo, a zarazem mało, dlatego też bielscy piłkarze nie mogą oglądać się na swoje osiągnięcia w poprzednim sezonie, bowiem ten dorobek jeszcze nie daje im gwarancji utrzymania w lidze. Górale muszą raczej pokazać charakter i wolę walki, jakie wykazali dwa lata temu, gdy pod wodzą właśnie Kasperczyka, dzięki udanej wiośnie, utrzymali się w I lidze.