Ostatnie dni posypały śniegiem, robiąc nas wszystkich na biało, w odróżnieniu od budowniczych Stadionu Narodowego, którzy kilka milionów kibiców w naszym kraju zrobili... na szaro, odwołując mecz o Superpuchar Polski między Legią a Wisłą. A przed nami interesująca piłkarska wiosna. Ciekawe, jak zaprezentują się w niej Górale, a więc nasze Podbeskidzie.

Jedno jest pewne - zespół ma swoją nową maskotkę, sympatycznego Reksia, który zawsze wzbudzał wiele sympatii wśród widzów kreskówek. To zupełnie inna historia. Piłkarze muszą pokazać, że potrafią swoją postawą na zielonej (oby!) murawie wzbudzić aplauz i pozytywne emocje swoją grą, jak Reksio na ekranie. Celem jaki wytyczyli drużynie szefowie Podbeskidzia jest spokojne utrzymanie się w Ekstraklasie. Ale wielu fachowców uważa, że bielszczan stać na coś więcej i spoglądają w górną połówkę. Nie jest to jednak wszystko takie łatwe, bo klub piłkarski to nie tylko mecz i 90 minut na murawie od pierwszego do ostatniego gwizdka sędziego. To znacznie więcej. To praca zaplecza całego klubu, jego struktur organizacyjnych, finansowych, sponsorskich oraz bazy treningowej i zaplecza medycznego. Mówił o tym przed kilku dniami na prezentacji drużyny kibic numer jeden w naszym mieście prezydent Bielska-Białej Jacek Krywult.

Właśnie w środowisku piłkarskim naszego miasta, w kołach kreujących futbol, a przede wszystkim w klubie, trwa taka cicha, organiczna, wytężona praca, mało efektowna, niewidoczna, ale nie mniej ważna niż strzelanie bramek. A na pewno mając dobrze zorganizowany, profesjonalny klub łatwiej o sukcesy drużyny. To wszystko odbywa się bez kamer telewizyjnych i medialnego szumu. Za Podbeskidziem przemawiają też uczciwość, wiarygodność i fachowość biznesowa ludzi, którzy kierują dziś tym klubem. Mam tu na myśli prezesa Marka Glogazę oraz wiceprezesa Jerzego Wolasa. W obecnym Podbeskidziu nigdy nie padną słowa: "Nikt Ci nie da tyle, ile ja obiecam" przypisane kiedyś Andrzejowi Pawelcowi (ongiś szefowi Widzewa), które stały się niestety w Ekstraklasie obowiązującą normą. Szkoda, że dzisiejsza Ekstraklasa to niekoniecznie moralna i uczciwa Ekstraklasa. Częste są zwykłe oszustwa, ale trzeba przyznać - powoli, bo powoli - ale jednak filtrowanie ludzi piłki trwa. Na szczęście to nowe sito jest tak skonstruowane, że często zatrzymuje już zarówno cwaniaczkowe drobiny, jak i kawały hochsztaplerstwa.

Nie zmienia się tylko jedno - wszyscy w Bielsku-Białej czekamy z nadzieją na wiosenne rozgrywki. Za Podbeskidziem przemawia też znakomity trener, humanista, wielbiciel Marka Hłaski oraz mądrze budowany przez niego zespół. Wielkim atutem jest szeroko rozumiana pomoc władz miasta oraz brak problemów finansowych. Inne atuty to kierownik drużyny Marek Móll. To solidny i pracowity, jak mrówka człowiek, fachowiec, niegdyś znakomity piłkarz grający w Podbeskidziu, a do dziś zawodnik drużyny oldbojów Bielskie Orły. Atut zespołu z doktorem Robertem Gulewiczem na czele i charyzmatycznym masażystą Markiem Ociepką. A asystenci Kasperczyka to pracowity Tomasz Świderski i profesjonalny Wojciech Jarosz oraz uznany trener bramkarzy Roberty Mioduszewski. To wielkie atuty naszego zespołu. Wreszcie piłkarze, zespół wyrównany bez chimerycznych gwiazd. W dobrej formie są bramkarze Richard Zajac i bardzo ambitny Mateusz Bąk. Również solidny Bartłomiej Konieczny i waleczny Marek Sokołowski i mój faworyt, wielki wojownik Górali Dariusz Łatka i uwielbiany przez kibiców Piotr Malinowski, wyborny strzelec Robert Demjan, sympatyczny Sylwester Patejuk, odrodzony - mam nadzieję - Adrian Sikora i "nowy" ulubieniec Franciszka Smudy Łukasz Mierzejewski. Wielu piłkarzy nie wymieniłem, ale mam nadzieję, że na boisku pokażą piłkarską klasę. Stać ich na wiele!

Autor: Sławomir Wojtulewski, źródło: Beskidzki Serwis Sportowy